همسفر

در عرض چند ثانیه تصمیم میگیریم ی سفر کوتاه داشته باشیم.قم نزدیکترین شهر به ماست.دلم گذشته از زیارت سوهان و کباب زنبیل آباد رو هم میخواد پس سه سوته آماده ام و چند دقیقه بعد تو جاده شتابان به سمت قم.

شروع مسافرت با آهنگ نامهربون فتانه است.همسرم چند بار آرام روی پایم میزند و میگوید زن زندگی به این میگن.با اینکه هم نامهربون هم آفت جون هم با دیگرون اما دوسش داره تازه از همه کاراشم خبر داره.تازه ترشم این هنوز سوپراستارشون بوده.زنم زنای قدیم.

قهقه میزنم و میگم خدا یکی مثلش قسمتت کنه.

آهنگ بعدی ابرو: میگه صداش حرف ندارره.من ادامه میدم قشنگی و هیکلشم حرف نداره.اون ادامه میده زن بالای وزن شصت و پنج بدرد نمیخوره.ابرو هم بیشتر از این نیست.رد میکنم دنبال ی نفر تو دوست آشنا میگردم که هم سایزش باشه اما انگار یکم زیادی فکر کرده باشم با چند لحظه تاخیر یهو میگه اندازه مهناز دیگه.

من دوباره قهقهه میزنم.چقدر دریده.اما درست میگه.میخنده و میگه تعجب کردی سایز همتون تو دستمه؟

آهنگ بعدی گوگوش: میگه صداش زیاد کن.بعد یکم مکث میکنه.ادامه میده .....مریم....به نظر من فقط ی زن تو دنیا از تو خوشگلتر....

می خندم و میگم حتما گوگوش.

میگه آی باریک الله.اول خانم گوگوش.بعد خانم من.

دوباره قهقهه میزنم.

آهنگ بعدی گل مریم:هنوز شروع نشده میگم لطفا بدون اظهار نظر در سکوت از آهنگ و جاده لذت ببریم.

دستش از رو دنده برمیداره،دست منو میگیره،مثل همیشه انگار تب داره.سکوت میکنه و تمام مسیر با کیف و حال سپری میشه

همسفر...